Walter Dikoon

Rang: Private

Overlijdensdatum: 17 september 1944

Legeronderdeel: 508th Parachute Infantry Regiment, 82nd Airborne Division

Laatste rustplaats:

Triangle of Tribute locatie:

De voorhoede werd op dat moment opnieuw gevormd door het peloton van luitenant John Foley, waartoe ook Jim Blue behoorde. Tijdens een reconstructie na de oorlog beschreef Jim Blue het gevecht; terwijl hij 's avonds dezelfde route liep, vertelde hij het volgende verhaal: "De Nederlandse gids die voorop liep, riep vanuit de St. Annastraat: 'Duitsers!' Dit leidde tot een vuurgevecht en de kogels vlogen ons om de oren. Op dat moment zat ik gehurkt op de hoek van de Sloetstraat (achter theater De Vereeniging) en voelde ik een klam hek. We hebben de dappere Nederlandse gids nooit meer teruggezien." "Onze verkenner Walter Dikoon bood aan dat kreng (een mitrailleurnest) uit te schakelen als we hem een ​​BAR konden bezorgen. Kapitein Adams baalde ervan dat er zo lang gediscussieerd werd over het geven van een BAR aan Dikoon en besloot hem er toch een te geven. Dikoon kroop met de BAR naar voren en verdween in de duisternis. De spannende stilte die volgde, werd doorbroken door het droge geratel van een BAR, gevolgd door geschreeuw: 'Ik heb 'm! Ik heb 'm!' Dat was het laatste wat we van Dikoon hoorden, want op dat moment opende een tweede Spandau het vuur en kwam Walter om het leven. Vervolgens rukten we met het hele peloton op, schoten ons een weg over het kruispunt en de rest van de compagnie volgde." Hij werd aanvankelijk begraven op de tijdelijke Amerikaanse militaire begraafplaats in Molenhoek, nabij Nijmegen.